Zakończono kolejny etap renowacji kościół Świętego Ducha, jednej z najcenniejszych barokowych świątyń w centrum stolicy. Dzięki finansowemu wsparciu Warszawa XVIII-wieczny zabytek krok po kroku wraca do świetności.
W najnowszym etapie odnowiono niewidoczną od ulicy wschodnią elewację kościoła oraz dwie elewacje wschodniej wieży. To fragmenty, które przez lata były mocno zaniedbane, spod odpadających tynków widoczny był niezabezpieczony mur ceglany, a zły stan techniczny wymagał szybkiej reakcji.
Specjaliści odrestaurowali tynki, profilowane gzymsy oraz bogaty wystrój sztukatorski. Całość pokryto trwałą farbą zolowo-krzemianową, zapewniającą odpowiednią ochronę i estetyczne wykończenie. Prace objęły także kapitele pilastrów wykonane z piaskowca, które zdobią wschodnią wieżę.
Konserwatorzy usunęli dawne cementowe uzupełnienia, wzmocnili kamień, wypełnili ubytki i przeprowadzili scalanie kolorystyczne — konieczne ze względu na trudne do usunięcia przebarwienia. Odnowiono również metalową ślusarkę okienną.
Miasto od kilku lat aktywnie wspiera renowację świątyni. W latach 2022-2024 dzięki dotacjom wykonano m.in. remont frontowej elewacji, tympanonu i kraty okiennej kaplicy Matki Boskiej Częstochowskiej, a także izolację przeciwwilgociową ściany fundamentowej.
Na tegoroczne prace stolica przeznaczyła ponad 260 tys. zł, co daje łączną kwotę 732 996 zł wsparcia w latach 2022-2025.
fot. BSKZ
Barokowa perła w sercu Warszawy
Historia paulińskiego kościoła na Długiej sięga XIV wieku, gdy w tym miejscu istniał drewniany kościół i pierwszy warszawski szpital. Zniszczone podczas potopu szwedzkiego budowle król Jan Kazimierz przekazał paulinom jako wyraz wdzięczności za obronę Jasnej Góry.
Barokowy kościół w obecnym kształcie powstał w latach 1707–1717 według projektu Józefa Pioli i Józefa Bellottiego. Przetrwał burzliwe dzieje miasta, choć podczas Powstania Warszawskiego został poważnie uszkodzony. Odbudowa po wojnie trwała osiem lat — paulini wrócili do klasztoru już w 1948 roku.
